Z jednej strony spowoduje to znaczące osłabienie i tak już politycznie marginalizowanego resortu, który powinien stać na straży jakości polskiej przyrody i środowiska przyrodniczego. W konsekwencji tej decyzji Ministerstwo Środowiska będzie bowiem jeszcze słabsze niż do tej pory i nie będzie w stanie zapewnić, że rząd przestrzegać będzie konstytucyjnej zasady zrównoważonego rozwoju. A przecież w obszarze jego kompetencji jest wiele trudnych i bardzo ważnych zadań, np. ochrona różnorodności biologicznej, czy poprawa jakości powietrza – komentuje prof. Zbigniew Karaczun z SGGW, ekspert Koalicji Klimatycznej.

Z drugiej jednak strony utworzenie ministerstwa, które zajmować się będzie wyłącznie problemem antropogenicznej zmiany klimatu niesie nadzieje, że może wreszcie polscy politycy zrozumieli zagrożenia jakie dla ludzkości niesie globalne ocieplenie. Jeśli efektem powołania nowego resortu będzie przyspieszenie prac nad odejściem Polski od spalania węgla i innych paliw nieodnawialnych w energetyce oraz wzmocnienie nacisku na pozostałe resorty odpowiedzialne za gospodarkę, aby zapewniły one neutralność klimatyczną Polski, to efekt tego podziału będzie pozytywny. Czy tak będzie przekonamy się niebawem – już 13 grudnia 2019 roku Rada Europejska głosować będzie nad przyjęciem celu neutralności klimatycznej UE do 2050 roku – przypomina prof. Karaczun.

Wskazując na najważniejsze zadania jakie w moim przekonaniu stoją przez Ministrem Kurtyką to przede wszystkim doprowadzenie do odejścia Polski od wykorzystania węgla do 2030 roku. Drugim zadaniem jest wzmocnienie współpracy z resortami odpowiedzialnymi za budownictwo, transport, rozwój przemysłu i rolnictwo oraz rozpoczęcie szerokich prac nad ścieżkami dojścia tych sektorów do neutralności klimatycznej. Kolejnym pilnym zadaniem powinno być wsparcie prac nad przygotowaniem planu adaptacji obszarów wiejskich i rolnictwa do skutków zmiany klimatu oraz współpraca z innymi resortami nad stworzeniem narodowej strategii małej retencji.